Szczegóły nieobecności

ECS   PSP

Zwolnienia lekarskie - C

 

Na podstawie art.105b ust.2 podczas przebywania na zwolnieniu lekarskie strażak jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu;

1)  choroby strażaka, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa;

2)  oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;

3)  konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka strażaka, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku życia;

4)  konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka strażaka, ojczyma, macochę, teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym ze strażakiem w okresie sprawowania nad nimi opieki;

5) 19)  konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka strażaka, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 8. roku życia, w przypadku:

 a)  nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby niani, z którą rodzice mają zawartą umowę uaktywniającą, o której mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz.U. z 2016 r. poz. 157), lub dziennego opiekuna, sprawujących opiekę nad dzieckiem,

 b)  porodu lub choroby małżonka strażaka lub rodzica dziecka strażaka, stale opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi lub rodzicowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,

 c)  pobytu małżonka strażaka lub rodzica dziecka strażaka, stale opiekujących się dzieckiem, w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.

 

UWAGA. Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki, o której mowa w  pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w  pkt 4 - przez okres nie dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć 60 dni w roku kalendarzowym.

 

Opracował:

st.bryg. Paweł Woźniak

mł.bryg. Andrzej Marczak

 

Urlop

Uwagi ogólne

 

      Zagadnienia dotyczące urlopów wypoczynkowych strażaków zostały uregulowane w art. 71-72 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, W zakresie nieuregulowanym w naszej ustawie na mocy art. 71e ust. 2 będą miały odpowiednie zastosowanie przepisy działu siódmego Kodeksu pracy dotyczące zasad udzielania urlopów wypoczynkowych osobom wykonującym pracę w ramach stosunku pracy.

Wobec powyższego chciałbym zauważyć, iż przywoływane wprost w niniejszym opracowaniu przepisy kodeksu pracy mają odpowiednie zastosowanie do strażaków właśnie na podstawie woli ustawodawcy wyrażonej w w.wym. art. 71e ust.2 ustawy o PSP.

 

    Zgodnie z art. 152 KP pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego płatnego urlopu wypoczynkowego. Urlop to takie zwolnienie pracownika od pracy, które przeznaczone jest na wypoczynek.  Jest to zwolnienie od pracy:

• płatne,

• coroczne,

• nieprzerwane

Nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego.

 

     Przesłanką nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego jest uzyskanie określonego stażu pracy. Przepisy Kodeksu pracy odróżniają nabycie prawa do pierwszego urlopu od nabycia prawa do dalszych urlopów.

 

     W zakresie urlopu strażaków prawo do nabycia urlopu reguluje w ustawie o PSP jedynie art. 71 ust. 2 stanowiąc: Strażakowi, podejmującemu służbę przygotowawczą lub stalą, przysługuje w roku kalendarzowym, w którym podjął tę służbę po raz pierwszy, prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem każdego miesiąca tej służby, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu wypoczynkowego.

     Przepis ten wyraźnie zakłada, że osoba podejmująca po raz pierwszy służbę w PSP w sposób szczególny nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego. Odmienność tego uregulowania potwierdza fakt, że wymiar urlopu strażaka jest też charakterystyczny, bo wynosi 26 dni bez względu na staż (służby czy pracy).

     Tak jednoznaczne uregulowanie tej kwestii w ustawie o PSP nie daje podstaw do stosowania przepisów Kodeksu Pracy w tym zakresie, na mocy art. 71e, ust. 2 ustawy o PSP. W związku z powyższym wcześniejszy staż pracy przed przyjęciem do służby w PSP nie ma znaczenia (inaczej niż w przypadku pracowników cywilnych) - ponieważ podejmując służbę po raz pierwszy strażak nabywa prawo do urlopu wg zasad zawartych w art. 71 ust. 2 ustawy o PSP.

 

      Ustawa o PSP nie reguluje jednak pozostałych zasad nabycia prawa do urlopu a więc w tym przypadku konieczne jest skorzystanie z odesłania do Kodeksu Pracy.

 

     Celem właściwego zrozumienia tych zasad przedstawiam następujące przykłady:

 

 

Przykład 1:

Przyjęcie do służby w PSP następuje w dniu 1 lipca 2016 r.

Strażakowi przysługuje prawo do 1/12 urlopu z upływem każdego miesiąca.

 

z upływem każdego miesiąca

31 lipca     1/12 x 26 = 2,17

31 sierpnia     1/12 x 26 = 2,17

30 września     1/12 x 26 = 2,17

31 października    1/12 x 26 = 2,17

30 listopada    1/12 x 26 = 2,17

31 grudnia     1/12 x 26 = 2,17

Z upływem 6 miesięcy  6/12 x 26 = 13

 

 

Na koniec roku w dniu 31 grudnia strażak nabył prawo do 13 dni urlopu za 2016r.

W dniu 1 stycznia 2017 r. nabywa prawo do pełnego wymiaru urlopu wypoczynkowego tzn. 26 dni na cały 2017 rok.

 

 

Przykład 2:

Przyjęcie do służby w PSP następuje w dniu 5 grudnia 2016 r.

Prawa do urlopu w 2016 roku nie nabywa.

W dniu 1 stycznia 2017 r. nabywa prawo do pełnego wymiaru urlopu wypoczynkowego tzn. 26 dni na cały 2017 rok.

 

Podsumowanie

    • Nie zaokrągla się niepełnych miesięcy służby w górę.

   • Minimalnym okresem służby uprawniającym do części urlopu jest upływ miesiąca. Jest to urlop nabywany „z dołu" z upływem każdego miesiąca.

 

   • Zgodnie z art. 153 §2 prawo do kolejnych urlopów pracownik nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym, tzn. z dniem 1 stycznia.

 

Strażak podejmujący służbę po raz pierwszy nabywa prawo do części urlopu wypoczynkowego. Nie oznacza to jednak, że po każdym miesiącu musimy mu udzielić tego urlopu. Jest to uzależnione od możliwości pracodawcy, tym bardziej, że zatrudniając się w trakcie roku kalendarzowego nie jest on ujęty w planie urlopów.

Dniowy i godzinowy wymiar urlopu

 

Wymiar dniowy

Wymiar urlopu wypoczynkowego strażaka zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o PSP w służbie przygotowawczej i mianowanego na stale wynosi 26 dni.

 

Wymiar godzinowy

Na podstawie art. 71e ust. 1 ustawy o PSP, urlopu wypoczynkowego udziela się w dni, które dla strażaka są dniami służby zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu służby w wymiarze godzinowym odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu służby w danym dniu. Jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom służby.

• Wymiar urlopu wypoczynkowego strażaka wynosi 26 dni.

• Wymiar godzinowy urlopu wypoczynkowego strażaka wynosi 208 godzin. (26 x 8 = 208).

 

Przykład 1.

Codzienny rozkład czasu służby- służby 8 godzinne.

Strażak bierze urlop od 4 do 25 lipca 2016 r.

Wykorzystuje więc 16 dni urlopu, czyli 16 x 8 = 128 godzin urlopu.

Pozostało do wykorzystania 208 - 128 = 80 godzin, czyli 10 dni (80:8 = 10)

 

 

Przykład 2.

Zmianowy rozkład czasu służby - służby 24 godzinne.

Strażak bierze urlop od 1 do 14 lipca 2016 r.

Miał w harmonogramie przewidziane w tym czasie 5 służb.

Wykorzystał więc 5 x 24 = 120 godz. urlopu.

Pozostało mu do wykorzystania 208 - 120 = 88 godzin urlopu, czyli 11 dni (88:8=11)

 

Przykład 3.

Zmianowy rozkład czasu służby - służby 12 godzinne.

Strażak bierze urlop od 1 od 15 lipca 2016 r.

Miał w harmonogramie przewidziane w tym czasie 8 służb.

Wykorzystał więc 8 x 12 = 96 godz. urlopu.

Pozostało mu do wykorzystania 208 - 96 = 112 godzin urlopu, czyli 14 dni (112:8=14)

 

 

Uwaga:

Udzielanie urlopu w wymiarze godzinowym, odpowiadającym części dobowego wymiaru czasu służby jest dopuszczalne jedynie w przypadku, gdy część urlopu do wykorzystania jest niższa niż pełny dobowy wymiar czasu służby w dniu, na który ma być udzielony.

- art. 1542 § 4 KP

 

 

Przykład:

Zmianowy rozkład czasu służby - służby 24 godzinne:

Strażak ma prawo do 26 dni urlopu zasadniczego, tj. 208 godzin, ponieważ 26x8=208.

Wykorzystał 120 godzin (5 służb).

Pozostało mu 88 godzin, czyli 3 służby (72 godzin) i 16 godzin urlopu.

Wykorzystuje pozostałą część urlopu.

Obowiązek udzielania urlopu

 

    Zgodnie z art. 161 KP pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi urlopu w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo. Urlopy wypoczynkowe powinny być udzielane i wykorzystywane zgodnie z planem urlopów sporządzanym przez pracodawcę corocznie uwzględniając wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy. Zasady dotyczące opracowywania planu urlopów reguluje art. 163 KP.

     Równocześnie należy stwierdzić, iż o terminie udzielenia pracownikowi urlopu decyduje ostatecznie pracodawca, mając na uwadze prawidłowe funkcjonowanie zakładu, co w konsekwencji może doprowadzić do udzielenia urlopu w innym terminie, niż to wynika z wniosku pracownika, a nawet odmiennie niż to wynika z planu urlopów. W tym ostatnim przypadku mamy do czynienia ze zmianą planu urlopów bądź też z przesunięciem urlopu.

Podział urlopu

 

       Zgodnie z art. 162 KP na wniosek pracownika urlop może być podzielony na części. W takim przypadku, co najmniej jedna część wypoczynku powinna obejmować nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych.

Przesunięcie urlopu

 

 

 Obligatoryjne (obowiązkowe)

 

Zgodnie z art. 71 b ust. 1 jeżeli strażak nie może rozpocząć urlopu wypoczynkowego w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność na służbie, a w szczególności z powodu:

• czasowej niezdolności do służby wskutek choroby,

• odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,

• urlopu macierzyńskiego,

• zawieszenia w czynnościach służbowych,

właściwy przełożony jest obowiązany przesunąć urlop na termin późniejszy.

 

 

Fakultatywne

 

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy o PSP:

• na wniosek strażaka umotywowany ważnymi względami może być przesunięty termin urlopu.

• z ważnych względów służbowych strażakowi można wstrzymać udzielenie urlopu w całości lub części.

Odwołanie z urlopu

 

       Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy o PSP - strażaka można odwołać z urlopu z ważnych względów służbowych.

      Odwołanie strażaka z urlopu wymaga zgody przełożonego uprawnionego do powołania lub mianowania.

     Zwrot kosztów wynikających z odwołania strażaka z urlopu reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie zwrotu kosztów spowodowanych odwołaniem strażaka Państwowej Straży Pożarnej z urlopu (Dz.U.Nr 106 z 2001 roku, poz. 1162).

Urlop niewykorzystany

 

 Na podstawie art.72 ust. 4 ustawy o PSP strażakowi, który nie wykorzystał urlopu w danym roku kalendarzowym, urlopu tego należy udzielić w innym terminie. Zgodnie z art. 168 KP urlopu tego należy udzielić najpóźniej do 30 września następnego roku kalendarzowego.

Przerwa w pełnieniu służby a wymiar urlopu.

 

     Zgodnie z art. 71b ust. 3 ustawy o PSP wymiar urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego strażaka powracającego do służby w ciągu roku kalendarzowego po trwającym co najmniej miesiąc okresie:

• urlopu bezpłatnego,

• urlopu wychowawczego,

• zawieszenia w czynnościach służbowych,

• tymczasowego aresztowania,

• nieusprawiedliwionej nieobecności na służbie,

ulega proporcjonalnemu obniżeniu o ten okres, chyba że przed rozpoczęciem się tego okresu strażak wykorzystał urlop w przysługującym mu albo wyższym wymiarze.

 

Na podstawie §2 Rozporządzenia MPiPS, jeżeli okresy nieobecności

w pracy obejmują część miesięcy kalendarzowych, przy proporcjonalnym obniżeniu wymiaru urlopu wypoczynkowego za miesiąc uważa się łącznie 30 dni.

Przykład

Strażak wziął urlop bezpłatny od 1 stycznia do 15 października 2016 r. Wymiar jego urlopu wypoczynkowego za rok 2016 wynosi 7 dni.

Wyliczenie

wymiar 26 - proporcjonalne obniżenie = przysługujący urlop

proporcjonalne obniżenie (26 x 9/12 = 19,5)

26 - 19,5 = 6,5 ≈ 7

niepełne dni przysługującego urlopu zaokrąglamy w górę.

 

 

Ekwiwalent za niewykorzystany w naturze urlop wypoczynkowy.

 

Podstawa prawna

 

Zagadnienia dotyczące ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy nie są wprost uregulowane w ustawie o PSP. W związku z licznymi wątpliwościami w tym zakresie Komenda Główna PSP pismem BK-I-024 I /13/05 z dnia 17 listopada 2005 r. przedstawiła stanowisko w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z powyższym w zakresie wyliczania strażakom PSP ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy należy stosować zasady określone w Kodeksie Pracy oraz rozporządzeniu MPiPS. Ponieważ nowelizacja ustawy o PSP z dnia 1 lipca 2005 r. wprowadziła zupełnie nowe uregulowania w zakresie ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy przedstawiamy zasady jego obliczania.

 

 

Prawo do ekwiwalentu

 

     Urlop wypoczynkowy ma być udzielony pracownikowi w naturze. Jak już wcześniej wskazano pracodawca jest obowiązany udzielić urlopu w tym samym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo. Natomiast gdy to nie jest możliwe to do końca pierwszego kwartału następnego roku. W przypadku gdy pracownik nie wykorzystał przysługującego mu urlopu z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, przysługuje mu ekwiwalent pieniężny. Zgodnie z art. 71b ust.4 ustawy o PSP, w okresie od dnia złożenia przez strażaka pisemnego żądania zwolnienia go ze służby do dnia zwolnienia ze służby strażak jest obowiązany wykorzystać przysługujący mu urlop wypoczynkowy, jeżeli w tym okresie właściwy przełożony udzieli mu tego urlopu.

     Jeżeli jednak strażak zwolniony ze służby urlopu nie wykorzystał, to wówczas należy wypłacić mu ekwiwalent pieniężny zgodnie z przepisami Kodeksu Pracy. Powyższe wynika z faktu iż ustawa o PSP w tym zakresie wprowadza jedynie obowiązek wykorzystania urlopu wypoczynkowego w okresie do dnia zwolnienia ze służby. Pozostałych kwestii stąd wynikających w ogóle nie reguluje. W związku z powyższym zgodnie z odesłaniem zawartym w artykule 71e ust.2 ustawy o PSP należy odpowiednio zastosować przepisy Kodeksu Pracy.

      W myśl art. 171 § 1 Kodeksu Pracy, ekwiwalent za nie wykorzystany w naturze urlop przysługuje tylko w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Zasadę określoną tym przepisem należy stosować także do urlopów strażackich w przypadku wygaśnięcia lub rozwiązania stosunku służbowego.

Strażakowi, który nie wykorzystał w całości przysługujących mu urlopów

w roku zwolnienia ze służby, przysługuje ekwiwalent pieniężny w kwocie odpowiadającej proporcjonalnemu wymiarowi urlopów w tym roku.

 

 

Przykład 1:

 

    Strażak zwalniany jest ze służby 25 lipca 2016 roku. Nie wykorzystał żadnego dnia urlopu wypoczynkowego za 2016 rok. Należy wówczas wypłacić mu ekwiwalent pieniężny za 16 dni urlopu wypoczynkowego.

 

Wyliczenie:

26 x 7/12 = 15,16 ≈ 16

 

 

Przykład 2:

 

     Strażak zwalniany jest ze służby 25 lipca 2016 roku. Wykorzystał 5 dni urlopu wypoczynkowego za 2016 rok. Należy wówczas wypłacić mu ekwiwalent pieniężny za 11 dni urlopu wypoczynkowego.

 

Wyliczenie:

26 x 7/12 = 15,16 ≈ 16

 

Z uwagi na wykorzystanie pięciu dni urlopu, ekwiwalent przysługuje za 11 dni

16 – 5 = 11

 

      W przypadku ustalania ekwiwalentu za rok bieżący należy wyliczyć urlop proporcjonalny tak jak podano w przykładzie wg następujących zasad:

• w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego,

• niepełne miesiące zaokrągla się w górę,

• niepełne dni zaokrągla się w górę.

 

      Należy zwrócić uwagę, że w przypadku gdy strażak korzystał z urlopu wypoczynkowego za rok bieżący, to wyliczając ilość dni urlopu za które mamy wypłacić ekwiwalent należy odjąć dni urlopu wykorzystanego.

Jeżeli strażak wykorzystał cały urlop wypoczynkowy w naturze za rok bieżący to oczywiście ekwiwalent mu nie przysługuje.

 

 

Wyliczenie ekwiwalentu.

 

     Zgodnie z § 18 rozporządzenia MPiPS, ekwiwalent za niewykorzystany przez pracownika urlop wypoczynkowy oblicza się:

 

a) dzieląc wynagrodzenie (lub sumę miesięcznych wynagrodzeń ustalonych na podstawie § 15-17 rozporządzenia) przez współczynnik o którym mowa w § 19 rozporządzenia a następnie

 

b) dzieląc tak otrzymany wynik przez 8, a następnie

 

c) mnożąc tak otrzymany ekwiwalent za jedną godzinę urlopu przez liczbę godzin niewykorzystanych przez strażaka urlopów wypoczynkowych.

 

 

Obliczanie współczynnika służącego do ustalana ekwiwalentu.

 

     Współczynnik oblicza się w następujący sposób: od liczby dni w danym roku kalendarzowym odejmujemy łączną liczbę przepadających w tym roku niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnym pięciodniowym tygodniu pracy a otrzymany wynik dzielimy przez 12.

 

Wzór wyliczania współczynnika:

 

W=[A-(B+C+D)]: 12

W -wartość współczynnika,

A - liczba dni kalendarzowych w danym roku,

B - liczba niedziel,

C - liczba ustawowych dni świątecznych przypadających w dzień tygodnia nie będący jednocześnie niedzielą,

D - liczba dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w pięciodniowym przeciętnie tygodniu pracy.

 

 

 

Dodatkowy urlop wypoczynkowy

 

Uwagi ogólne

 

Strażakowi przysługuje prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego na mocy art. 71a ustawy o PSP. Ponieważ uregulowania dotyczące tych urlopów są praktycznie tożsame z zasadami udzielania urlopów wypoczynkowych, w rozdziale tym zamieszczam jedynie kwestie odmiennie unormowane.

Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego

 

          Prawo do  pierwszego dodatkowego urlopu wypoczynkowego uzależnione jest od spełnienia określonych kryteriów tj.

 

  1. po roku służby pełnionej w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych (dotyczy to zarówno strażaków pełniących służbę w systemie codziennym jak i zmianowym),
  2. z dniem osiągnięcia określonego wieku,
  3. z dniem osiągnięcia określonego stażu służby.

 

    W przypadkach z lit. b) i c) - urlop w oznaczonym wymiarze przysługuje z chwilą ziszczenia się wymaganego warunku.   (Patrz proporcjonalność)

Proporcjonalność urlopów dodatkowych

 

         Proporcjonalność urlopów dodatkowych została wprowadzona i zapisana w ustawie o PSP wprost w art. art. 71a ust. 2 i 8, które stanowią odpowiednio:

Proporcjonalność urlopu z tytułu pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych

  • Jeżeli strażak w ciągu roku kalendarzowego pełni służbę w różnych warunkach szkodliwości, dodatkowy urlop wypoczynkowy przysługuje mu w wymiarze p r o p o r c j o n a I n y m do długości okresów służby w tych warunkach.

Proporcjonalność urlopów z tytułu osiągnięcia przez strażaka określonego wieku lub stażu służby

  • Strażakowi, który posiada uprawnienia do dodatkowego urlopu wypoczynkowego z tytułu wieku lub stażu służby, podejmującemu służbę w  c i ą g u  r o k u kalendarzowego, przysługuje w tym roku kalendarzowym dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze proporcjonalnym do okresu służby w tym roku.

Podział urlopu dodatkowego.

 

       Urlop dodatkowy może być dzielony, ale jedynie na dwie części (o dowolnej

długości) -z wyjątkiem urlopu w wymiarze 5 dni, który dzielony być nie może

(§ 2 Rozporządzenia MSWiA).

Urlop bezpłatny

 

Istotą urlopu bezpłatnego jest zwolnienie pracownika z obowiązków świadczenia pracy w innych celach niż wypoczynek i zwolnienie pracodawcy z obowiązku wypłacania wynagrodzenia. Oczywiście urlop ten nie przerywa samego stosunku pracy, który trwa nadal. Podstawowym przepisem regulującym to zagadnienie jest art. 174 KP.

   Strażakowi zgodnie z art. 71g ustawy o PSP na jego pisemny wniosek, właściwy przełożony może udzielić urlopu bezpłatnego, jeżeli nie zakłóci to toku służby.

 

   Natomiast strażakowi, który wyjeżdża z małżonkiem:

• wyznaczonym do wykonywania zadań za granicą, albo

• przeniesionym do wykonywania obowiązków służbowych w placówce zagranicznej, w rozumieniu przepisów o służbie zagranicznej,

na jego pisemny wniosek udziela się obligatoryjnie urlopu bezpłatnego na czas wykonywania przez małżonka zadań za granicą albo obowiązków służbowych w placówce zagranicznej.

      Strażakowi pełniącemu z wyboru funkcję w związkach zawodowych przysługują urlopy bezpłatne na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.

     Kompetencje przełożonych do udzielania urlopów bezpłatnych wynikają z Rozporządzenia MSWiA.

 

Uwaga:

 

Okresu urlopu bezpłatnego nie wlicza się do okresu pracy. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdzie na podstawie przepisów szczególnych następuje zaliczanie go do stażu pracy. Na przykład pracownikowi pełniącemu funkcje związkowe, który po urlopie bezpłatnym stawi się do pracy w terminie 7 dni okres urlopu bezpłatnego wlicza się do okresu pracy od którego zależą uprawnienia pracownicze - art. 25 ustawy o związkach zawodowych.

 

Urlop szkoleniowy

 

    Strażakowi, który na podstawie skierowania, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy o PSP pobiera naukę lub odbywa przeszkolenie lub studia, udziela się:

  1. urlopu szkoleniowego - w przypadku studiów pierwszego lub drugiego stopnia, kształcenia w szkołach policealnych oraz na studiach podyplomowych;
  2. zwolnienia z całości lub z części dnia służby na udział w zajęciach obowiązkowych, jeżeli te zajęcia odbywają się w dniach służby strażaka.

 

       Urlop szkoleniowy jest przeznaczony na przygotowanie i złożenie egzaminów, przygotowanie i złożenie pracy dyplomowej, egzaminu dyplomowego, przygotowanie i złożenie egzaminu końcowego lub pracy końcowej - jeżeli przewiduje to właściwy program.

 

Urlop szkoleniowy przysługuje w wymiarze:

  1. do 21 dni - w ostatnim roku studiów pierwszego lub drugiego stopnia;
  2. do 7 dni - w ostatnim semestrze nauki w szkołach policealnych oraz na studiach podyplomowych na przygotowanie i złożenie egzaminu końcowego lub pracy końcowej, egzaminu dyplomowego lub pracy dyplomowej - jeżeli przewiduje to właściwy program;
  3. jednego dnia na egzamin z każdego przedmiotu, który zgodnie z właściwym programem kończy się egzaminem, jednak nie więcej niż 6 dni w okresie roku szkolnego lub roku akademickiego.

 

      Urlopu szkoleniowego nie udziela się na złożenie egzaminu poprawkowego, egzaminu komisyjnego oraz na poprawienie lub ponowne przygotowanie pracy końcowej lub pracy dyplomowej odrzuconej przez promotora. Może być udzielony na wniosek strażaka, jednorazowo lub w częściach, w okresie danego roku szkoleniowego, w terminie i wymiarze uzgodnionym z właściwym przełożonym.

       Strażakowi, który bez skierowania pobiera naukę lub odbywa przeszkolenie lub studia, można udzielić urlopu szkoleniowego oraz zwolnienia z całości lub z części dnia służby na udział w zajęciach obowiązkowych, jeżeli przemawia za tym interes służby, a w szczególności gdy poziom i kierunek kształcenia są zbieżne z wymaganiami stawianymi w związku z zajmowanym lub przewidzianym do objęcia stanowiskiem.

Płatny urlop okolicznościowy.

 

Zgodnie z art. 71c strażakowi można udzielić płatnego urlopu okolicznościowego:

 

• z tytułu przeniesienia służbowego, jeżeli z przeniesieniem wiąże się zmiana miejsca zamieszkania -w wymiarze od 4 do 6 dni.

 

• na załatwienie ważnych spraw osobistych lub rodzinnych - w wymiarze nieprzekraczającym 5 dni w roku kalendarzowym.

 

      Urlopu tego udziela się w dni, które dla strażaka są dniami służby zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu służby w wymiarze godzinowym odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu służby w danym dniu. Jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom służby.

 

Urlop nagrodowy

 

Zgodnie z art. 73 ust. I ustawy o PSP strażakowi, który wzorowo wykonuje obowiązki, może być przyznany krótkoterminowy płatny dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze do 10 dni rocznie.

 

Opracował:

st.bryg. Paweł Woźniak

mł.bryg. Andrzej Marczak

Inna nieobecność usprawiedliwiona - P

Wychowanie dziecka do 14 lat

 

         Zgodnie z art.188 § 1 KP   pracownikowi wychowującemu przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat przysługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od pracy w wymiarze 16 godzin albo 2 dni, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

         O sposobie wykorzystania w danym roku kalendarzowym zwolnienia, o którym mowa w § 1, decyduje pracownik w pierwszym wniosku o udzielenie takiego zwolnienia złożonym w danym roku kalendarzowym.

        Zwolnienie od pracy, o którym mowa w § 1, udzielane w wymiarze godzinowym, dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika. Niepełną godzinę zwolnienia od pracy zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

 

 

Uprawnieni.

 

      Prawo do zwolnienia w celu opieki nad dzieckiem przysługuje łącznie obojgu rodzicom albo opiekunom dziecka. Jednak, ze względu na ograniczony w czasie okres zwolnienia, przepis zezwala na wykorzystanie powyższego prawa tylko jednej z uprawnionych osób (art. 1891 KP). Powołany artykuł nie reguluje sposobu rozwiązywania sporu między dwiema uprawnionymi osobami. Obowiązuje więc reguła pierwszeństwa złożenia wniosku o zwolnienie od pracy w celu opieki nad dzieckiem, przysługujące w danym roku kalendarzowym. W odróżnieniu od przedstawionych uprawnień rodzicielskich, art. 188 KP nie zobowiązuje pracodawcy do uwzględnienia złożonego przez pracownika wniosku i określonego tam sposobu wykorzystania w danym roku kalendarzowym zwolnienia na opiekę nad dzieckiem. Przepis ten nie nakłada na pracownika występującego z takim wnioskiem uzasadnienia przyczyn, dla których domaga się zwolnienia od pracy we wskazanych we wniosku dniach. Pozostawiając uprawnionym pracownikom pełną swobodę wyboru sposobu wykorzystania zwolnienia, ustawodawca zobowiązuje pracodawcę do udzielenia wnioskodawcy zwolnień w dniach i godzinach wymienionych we wniosku.

 

Termin.

      Z prawa do zwolnienia od pracy pracownik może skorzystać w każdym roku kalendarzowym, w którym dziecko pozostające pod opieką nie ukończyło 14 lat. Niewykorzystanie powyższego uprawnienia nie umożliwia przesunięcia niewykorzystanego okresu zwolnienia na następny rok kalendarzowy lub lata późniejsze. Z dniem kiedy dziecko ukończy 14 lat pracownik traci prawo do korzystania ze zwolnienia na opiekę nad dzieckiem.

Zgodnie z art.72a ust.1 w sprawach ,dotyczących udzielania zwolnień od zajęć służbowych oraz sposobu usprawiedliwiana nieobecności w służbie w zakresie nieuregulowanym ustawą o PSP z zastrzeżeniem ust.3, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art.298 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks Pracy czyli Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

 

 

Okoliczności osobiste  ślub, urodzenie dziecka, zgon

 

Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika na czas obejmujący:

 

1)  2 dni - w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy;

 

2)  1 dzień - w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.

 

 

Uprawnieni

 

              Pracodawca jest obowiązany udzielić zwolnienia od pracy nie w razie każdego ślubu pracownika lub jego dziecka, ale tylko takiego ślubu, który wywiera skutki cywilnoprawne. Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej przez prawo kanoniczne wywołuje takie same skutki, jak małżeństwo zawarte przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, jeżeli spełnione zostały wymagania określone w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

             Nie ulega wątpliwości, że zwolnienie od pracy w razie urodzenia się dziecka przysługuje wyłącznie pracownikowi -ojcu dziecka, ponieważ pracownica –matka dziecka od dnia porodu jest uprawniona do urlopu macierzyńskiego. Zwolnienie to przysługuje pracownikowi niezależnie od tego, czy pozostaje on z matką dziecka w związku małżeńskim czy konkubinacie.

             Zwolnienie od pracy przysługuje wyłącznie w razie zgonu i pogrzebu siostry, brata, babci oraz dziadka pracownika. Przepisy nie przewidują natomiast obligatoryjnego zwolnienia od pracy w razie zgonu i pogrzebu szwagra, bratowej oraz dziadków współmałżonka.

 

 

Terminy

 

           Zwolnienie od pracy powinno być udzielone, co do zasady, w terminie wskazanym przez pracownika. Jednocześnie powinno ono pozostawać w związku czasowym z przyczyną tego zwolnienia. W praktyce pracownicy najczęściej wykorzystują zwolnienia w dniach, w których mają miejsce okoliczności uzasadniające zwolnienie od pracy, np. w dniu ślubu lub w dniu pogrzebu. Jednak z przepisów nie wynika, aby zwolnienia te przysługiwały tylko w te dni. Zwolnienia od pracy przysługują bowiem w razie zaistnienia tych okoliczności. Ich celem jest nie tylko umożliwienie pracownikowi udziału w uroczystościach, ale również umożliwienie załatwienia koniecznych formalności z tym związanych. W związku z tym zwolnienie od pracy może być udzielone również przed pogrzebem lub przed ślubem, a także po urodzeniu się dziecka lub po ślubie, jednak w bliskim odstępie czasowym.

         W przypadku znacznego odstępu czasowego pomiędzy zaistnieniem zdarzenia uzasadniającego zwolnienie od pracy a dniem, w którym pracownik ma zamiar skorzystać ze zwolnienia, należy zawsze rozważyć zasadność udzielenia tego zwolnienia w konkretnym przypadku.

 

Ważne!

     Jeżeli pracownik nie skorzystał ze zwolnienia od pracy w stosownym terminie, nie przysługuje mu ani zwolnienie w odległej przyszłości, ani ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane zwolnienie.

      Zwolnienia od pracy udziela się w dniach, które są dla pracownika dniami pracy. Zwolnienie przysługuje pracownikowi zawsze w wymiarze 1 lub 2 dni –kalendarzowych niezależnie od tego, w jakim dobowym wymiarze czasu pracy pracownik świadczy pracę.

 

Wezwanie organu administracji, sądu, prokuratury, policji

 

      Podstawa do udzielania zwolnień od zajęć służbowych i do usprawiedliwienia nieobecności strażaka.

     Zgodnie z art.72a ust.1 ustawy o PSP w sprawach, dotyczących udzielania zwolnień od zajęć służbowych oraz sposobu usprawiedliwiana nieobecności w służbie w zakresie nieuregulowanym ustawą o PSP z zastrzeżeniem ust.3, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art.298 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks Pracy, czyli Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

 

 

Wyjaśnienie.

 

     Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny do stawienia się na wezwanie organu administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sądu, prokuratury, policji albo organu prowadzącego postępowanie w sprawach o wykroczenia.

    Przyczynami usprawiedliwiającymi nieobecność pracownika w pracy są zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy, które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie, a także inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy. Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy (…), pracodawca ma obowiązek zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny do stawienia się na wezwanie organu administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sądu, prokuratury, policji albo organu prowadzącego postępowanie w sprawach o wykroczenia.

     Dowodem usprawiedliwiającym nieobecność pracownika w pracy jest jego imienne wezwanie do osobistego stawienia się wystosowane przez organ administracji publicznej w charakterze strony lub świadka, zawierające adnotację potwierdzającą stawienie się pracownika na to wezwanie.

      Pracownik powinien uprzedzić pracodawcę o przyczynie i przewidywanym okresie nieobecności w pracy, jeżeli przyczyna tej nieobecności jest z góry wiadoma lub możliwa do przewidzenia. Tak więc, jeśli pracownik otrzymał wcześniej wezwanie z sądu, powinien poinformować o tym swego pracodawcę przed wystąpieniem nieobecności. Natomiast, gdy było to niemożliwe, w razie zaistnienia już przyczyn uniemożliwiających stawienie się do pracy (np. gdy otrzymał wezwanie w czasie dnia wolnego do pracy bezpośrednio poprzedzającego dzień stawienia się do urzędu), pracownik powinien zawiadomić pracodawcę o przyczynie swojej nieobecności i przewidywanym okresie jej trwania niezwłocznie, nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności w pracy.

       Przepisy prawa pracy nie przewidują obowiązku udzielenia dnia wolnego od pracy, jeśli obecność w sądzie nie jest dla wezwanego pracownika obowiązkowa.

Wezwanie organu właściwego w zakresie powszechnego obowiązku obrony.

 

     Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika wezwanego do osobistego stawienia się przed organem właściwym w zakresie powszechnego obowiązku obrony na czas niezbędny w celu załatwienia sprawy będącej przedmiotem wezwania.

Wezwanie dla biegłego

 

      Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika wezwanego w celu wykonywania czynności biegłego w postępowaniu administracyjnym, karnym przygotowawczym, sądowym lub przed kolegium do spraw wykroczeń; łączny wymiar zwolnień z tego tytułu nie może przekraczać 6 dni w ciągu roku kalendarzowego.

Badania lekarskie, szczepienia ochronne

 

      Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika na czas niezbędny do przeprowadzenia obowiązkowych badań lekarskich i szczepień ochronnych przewidzianych przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych, o zwalczaniu gruźlicy oraz o zwalczaniu chorób wenerycznych.

Świadek wezwany przez NIK

 

      Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika wezwanego w charakterze świadka w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez Najwyższą Izbę Kontroli i pracownika powołanego do udziału w tym postępowaniu w charakterze specjalisty.

Inne usprawiedliwione nieobecności - przewidziane w innych ustawach

Ustawa o związkach zawodowych z dnia 23 maja 1991 r.

 

      Na podstawie art. 31 ust. 3 ZwZawU: Pracownik ma prawo do zwolnienia od pracy zawodowej z zachowaniem prawa do wynagrodzenia na czas niezbędny do wykonywania doraźnej czynności wynikającej z jego funkcji związkowej, jeżeli czynność ta nie może być wykonana w czasie wolnym od pracy. Z uwagi na fakt, że do zwolnienia ze świadczenia pracy wymagana jest inicjatywa strony związkowej, to pracownik nie może sobie sam go udzielić. Obowiązkiem pracownika jest wystąpienie do pracodawcy ze stosownym wnioskiem o zgodę na zwolnienie od świadczenia pracy. Samodzielne „przyznanie” sobie zwolnienia ze świadczenia pracy lub nieprzystąpienie do pracy w razie braku zgody pracodawcy może być potraktowane jako nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy Sąd Najwyższy uznał, że dla zwolnienia ze świadczenia pracy w celu dokonywania czynności doraźnych nie jest wystarczające uprzedzenie (powiadomienie) pracodawcy o nieobecności pracownika w pracy. Wymagana jest bowiem zgoda pracodawcy. W przeciwnym razie art. 31 ust. 3 ZwZawU stanowiłby wprost o zwolnieniu pracownika od pracy, a nie o prawie do zwolnienia. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że niedopuszczalne jest uznanie, iż zwolnienie od pracy związkowca następuje z mocy prawa i jest niezależne od zgody pracodawcy lub że obowiązek pracodawcy jest równoznaczny z możliwością udzielenia zwolnienia od pracy przez pracownika samemu sobie niezależnie od zgody pracodawcy. Decyzję w tym przedmiocie musi podjąć pracodawca.

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z dnia 16 września 2011 r.

 

      Zgodnie z art. 8 ww. ustawy usprawiedliwiona nieobecność pracownika to faktyczna niemożność świadczenia pracy w związku z powodzią i stanowi ona podstawę usprawiedliwienia nieobecności pracownika w pracy.

Prawo o ustroju sądów powszechnych z dnia 27 lipca 2001 r.

 

      Na podstawie art. 172 ww. ustawy pracodawca zatrudniający ławnika jest obowiązany zwolnić go od pracy na czas wykonywania czynności w sądzie. Za czas zwolnienia od pracy ławnik zachowuje prawo do świadczeń wynikających ze stosunku pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia. Ławnik otrzymuje rekompensatę pieniężną za czas wykonywania czynności w sądzie, którymi są: udział w rozprawie lub posiedzeniu, uczestnictwo w naradzie nad wyrokiem, sporządzenie uzasadnienia lub uczestnictwo w posiedzeniu rady ławniczej, jeżeli został do niej wybrany.

 

Opracował:

st.bryg. Paweł Woźniak

mł.bryg. Andrzej Marczak

Usprawiedliwione nieobecności związane z rodzicielstwem

 

Na podstawie art.69 ust.1 strażakowi przysługują uprawnienia związane z rodzicielstwem zawarte w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks Pracy, jeżeli przepisy ustawy o PSP nie stanowią inaczej. Oznacza to, że strażakowi przysługuje:

Urlop ojcowski

 

     Zgodnie z art. 1823  KP pracownik - ojciec wychowujący dziecko ma prawo do urlopu ojcowskiego w wymiarze do 2 tygodni, nie dłużej jednak niż:

 

  1. do ukończenia przez dziecko 24 miesiąca życia albo
  2. do upływu 24 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia orzekającego przysposobienie dziecka i nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 7 roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, nie dłużej niż do ukończenia przez nie 10 roku życia.

 

       Urlop ojcowski może być wykorzystany jednorazowo albo nie więcej niż w 2 częściach, z których żadna nie może być krótsza niż tydzień.

       Urlop ojcowski jest udzielany na pisemny wniosek pracownika - ojca wychowującego dziecko, składany w terminie nie krótszym niż 7 dni przed rozpoczęciem korzystania z urlopu.

      Urlopu ojcowskiego udziela się na pisemny wniosek pracownika-ojca dziecka. Należy go złożyć najpóźniej na 7 dni przed planowanym terminem jego rozpoczęcia. Wniosek właściwie złożony jest dla pracodawcy wiążący. Oznacza to, że pracodawca nie może odmówić udzielenia urlopu, jeżeli wykorzystanie urlopu będzie odpowiadać jego celowi.

       Jak wynika z § 21 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 8.12.2015 r. w sprawie wniosków dotyczących uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem oraz dokumentów dołączanych do takich wniosków– wniosek, o którym mowa w art. 1823 § 2 KP, o udzielenie pracownikowi -ojcu wychowującemu dziecko urlopu ojcowskiego lub jego części, zawiera:

  1. imię i nazwisko pracownika;
  2. wskazanie okresu, na który ma być udzielony urlop ojcowski albo jego część.

 

Do wniosku dołącza się:

  1. skrócony odpis aktu urodzenia dziecka (dzieci) lub zagraniczny akt urodzenia dziecka (dzieci) albo kopie tych dokumentów;
  2. kopię prawomocnego postanowienia sądu o przysposobieniu dziecka, jeżeli wniosek dotyczy udzielenia urlopu ojcowskiego albo jego części na dziecko przysposobione;
  3. oświadczenie pracownika-ojca wychowującego dziecko, czy korzystał z urlopu ojcowskiego albo jego części;
  4. kopię prawomocnej decyzji o odroczeniu obowiązku szkolnego, w przypadku gdy wniosek dotyczy dziecka, wobec którego podjęto taką decyzję.

Urlop rodzicielski

 

     Uprawnienie do urlopu rodzicielskiego zostało uregulowane w art. 1821a  KP

 

§ 1. Po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego albo zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskiego pracownik ma prawo do urlopu rodzicielskiego w wymiarze do:

 

32 tygodni - w przypadku, o którym mowa w art. 180 § 1 pkt 1;

34 tygodni - w przypadkach, o których mowa w art. 180 § 1 pkt 2-5.

 

§ 2. Urlop w wymiarze, o którym mowa w § 1, przysługuje łącznie obojgu rodzicom dziecka.

 

§ 3. Z urlopu rodzicielskiego mogą jednocześnie korzystać oboje rodzice dziecka. W takim przypadku łączny wymiar urlopu rodzicielskiego nie może przekraczać wymiaru, o którym mowa w § 1.

 

§ 4. W okresie pobierania przez jednego z rodziców dziecka zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego drugi rodzic może korzystać z urlopu rodzicielskiego. W takim przypadku łączny wymiar urlopu rodzicielskiego i okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego nie może przekraczać wymiaru, o którym mowa w § 1.

 

 

 Wymiar urlopu rodzicielskiego.

 

Wymiar tego urlopu jest uzależniony od liczby dzieci, pozostających pod opieką jednego lub obojga rodziców dziecka, urodzonych przy jednym porodzie. W razie opieki na jednym dzieckiem rodzicom dziecka przysługuje prawo do urlopu rodzicielskiego w wymiarze do 32 tygodni (art. 1821a § 1 pkt 1 KP). W razie wykonywania obowiązku opieki nad dwójką lub większą liczbą dzieci, rodzicom przysługuje uprawnienie do wykorzystania 34-tygodniowego urlopu rodzicielskiego, bez względu na liczbę dzieci urodzonych przy jednym porodzie (art. 1821a § 1 pkt 2 KP). Urlop rodzicielski w powyższym wymiarze przysługuje niezależnie od urlopu macierzyńskiego. Łącznie zatem matka jednego dziecka ma prawo do wykorzystania 52 tygodni urlopów związanych z rodzicielstwem: macierzyńskiego i rodzicielskiego (20 + 32 = 52).

 

 

Zasady udzielania urlopu rodzicielskiego zostały uregulowane w art. 1821c  KP

 

§ 1. Urlop rodzicielski jest udzielany jednorazowo albo w częściach nie później niż do zakończenia roku kalendarzowego, w którym dziecko kończy 6 rok życia.

 

§ 2. Urlop rodzicielski jest udzielany bezpośrednio po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego albo zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskiego, nie więcej niż w 4 częściach, przypadających bezpośrednio jedna po drugiej albo bezpośrednio po wykorzystaniu zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający części urlopu rodzicielskiego, w wymiarze wielokrotności tygodnia. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a.

 

§ 3. Urlop rodzicielski w wymiarze do 16 tygodni może być udzielony w terminie nieprzypadającym bezpośrednio po poprzedniej części tego urlopu albo nieprzypadającym bezpośrednio po wykorzystaniu zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający części tego urlopu. Liczba wykorzystanych w tym trybie części urlopu pomniejsza liczbę części przysługującego urlopu wychowawczego.

 

§ 4. Żadna z części urlopu rodzicielskiego nie może być krótsza niż 8 tygodni, z wyjątkiem:

1)  pierwszej części urlopu rodzicielskiego, która w przypadku:

     a)  urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie nie może być krótsza niż 6 tygodni,

     b)  przyjęcia przez pracownika, o którym mowa w art. 183 § 1, na wychowanie dziecka w wieku do 7 roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, do 10 roku życia, nie może być krótsza niż 3 tygodnie;

2)  sytuacji, gdy pozostała do wykorzystania część urlopu jest krótsza niż 8 tygodni.

 

 

Termin złożenia wniosku o urlop rodzicielski wynika z art.1821d  KP

 

 § 1. Urlop rodzicielski jest udzielany na pisemny wniosek pracownika, składany w terminie nie krótszym niż 21 dni przed rozpoczęciem korzystania z urlopu. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika.

 

§ 2. Liczbę części urlopu ustala się w oparciu o liczbę złożonych wniosków o udzielenie urlopu. W liczbie wykorzystanych części urlopu uwzględnia się także liczbę wniosków o zasiłek macierzyński za okres odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego albo jego części, złożonych przez ubezpieczoną - matkę dziecka lub ubezpieczonego - ojca dziecka.

 

§ 3. Pracownik może zrezygnować z korzystania z urlopu rodzicielskiego w każdym czasie za zgodą pracodawcy i powrócić do pracy.

 

 Pracownik, który chce skorzystać z urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze bezpośrednio po urlopie macierzyńskim musi złożyć odpowiedni wniosek. Tylko złożenie wniosku w terminie nie późniejszym niż 21 dni uprawnia pracownika do otrzymywania zasiłku macierzyńskiego w wysokości 80% podstawy wymiaru zasiłku.

 

 

 Treść wniosku o urlop rodzicielski  i załączniki

 

     Wniosek, o którym mowa w art. 1791 § 1 KP o udzielenie pracownicy, bezpośrednio po urlopie macierzyńskim, urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, zawiera:

 1) imię i nazwisko pracownicy;

 2) imię i nazwisko oraz datę urodzenia dziecka (dzieci), na które ma być udzielony urlop rodzicielski;

 3) wskazanie daty, od której ma być udzielony urlop rodzicielski.

 

      Do wniosku dołącza się skrócony odpis aktu urodzenia dziecka (dzieci) lub zagraniczny akt urodzenia dziecka (dzieci) albo kopie tych dokumentów, albo kopię zaświadczenia lekarskiego wystawionego na zwykłym druku, określającego przewidywaną datę porodu.

      Treść wniosku oraz konieczność dołączania ww. załączników wynika z § 2 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 8.12.2015 r. w sprawie wniosków dotyczących uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem oraz dokumentów dołączanych do takich wniosków.

      W przypadku zagranicznego aktu urodzenia powinien on być przetłumaczony na język polski. Nie dotyczy to tylko zagranicznych aktów urodzenia dziecka wydanych na terytorium:

 – państw członkowskich Unii Europejskiej,

 – państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA),

 – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej,

  – państw – stron umów międzynarodowych w zakresie zabezpieczenia społecznego, których stroną jest Rzeczpospolita Polska w językach urzędowych tych państw.

       Jeżeli w aktach osobowych pracownika znajdują się już wymagane dokumenty, to nie jest konieczne dołączanie ich do składanych przez niego wniosków o urlopy rodzicielskie (np. pracownik doniósł pracodawcy skrócony odpis aktu urodzenia dziecka ubiegając się o okolicznościowe 2 dni wolne od pracy w związku z urodzinami dziecka).

       W przypadku dołączenia do wniosku kopii wymaganych dokumentów, pracodawca może żądać od pracownika przedłożenia ich oryginałów w celu potwierdzenia tych kopii za zgodność z oryginałem.

Urlop macierzyński

 

     Uprawnienie do urlopu macierzyńskiego zostało uregulowane w art.180  KP

 

§ 1. Pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze:

1)  20 tygodni - w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie;

2)  31 tygodni - w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie;

3)  33 tygodni - w przypadku urodzenia trojga dzieci przy jednym porodzie;

4)  35 tygodni - w przypadku urodzenia czworga dzieci przy jednym porodzie;

5)  37 tygodni - w przypadku urodzenia pięciorga i więcej dzieci przy jednym porodzie.

 

§ 2. Przed przewidywaną datą porodu pracownica może wykorzystać nie więcej niż 6 tygodni urlopu macierzyńskiego.

 

§ 3. Po porodzie przysługuje urlop macierzyński niewykorzystany przed porodem aż do wyczerpania wymiaru, o którym mowa w § 1.

 

§ 4. Pracownica, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 14 tygodni urlopu macierzyńskiego, ma prawo zrezygnować z pozostałej części tego urlopu i powrócić do pracy, jeżeli:

    1)  pozostałą część urlopu macierzyńskiego wykorzysta pracownik - ojciec wychowujący dziecko;

    2)  przez okres odpowiadający okresowi, który pozostał do końca urlopu macierzyńskiego, osobistą opiekę nad dzieckiem będzie sprawował ubezpieczony - ojciec dziecka, który w celu sprawowania tej opieki przerwał działalność zarobkową.

 

§ 5. Pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko przysługuje, w przypadku rezygnacji przez ubezpieczoną - matkę dziecka z pobierania zasiłku macierzyńskiego po wykorzystaniu przez nią tego zasiłku za okres co najmniej 14 tygodni po porodzie, prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej po dniu rezygnacji przez ubezpieczoną - matkę dziecka z pobierania zasiłku macierzyńskiego.

 

§ 6. Pracownica legitymująca się orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 8 tygodni urlopu macierzyńskiego, ma prawo zrezygnować z pozostałej części tego urlopu, jeżeli:

   1)  pozostałą część urlopu macierzyńskiego wykorzysta pracownik - ojciec wychowujący dziecko albo pracownik - inny członek najbliższej rodziny;

   2)  przez okres odpowiadający okresowi, który pozostał do końca urlopu macierzyńskiego, osobistą opiekę nad dzieckiem będzie sprawował ubezpieczony - ojciec dziecka albo ubezpieczony - inny członek najbliższej rodziny, który w celu sprawowania tej opieki przerwał działalność zarobkową.

 

§ 7. Pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko albo pracownikowi - innemu członkowi najbliższej rodziny przysługuje, w przypadku rezygnacji przez ubezpieczoną - matkę dziecka, legitymującą się orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, z pobierania zasiłku macierzyńskiego po wykorzystaniu przez nią tego zasiłku za okres co najmniej 8 tygodni po porodzie, prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej po dniu rezygnacji przez ubezpieczoną - matkę dziecka z pobierania zasiłku macierzyńskiego.

 

§ 8. W przypadkach, o których mowa w § 4 i 6, pracownica składa pracodawcy pisemny wniosek w sprawie rezygnacji z korzystania z części urlopu macierzyńskiego w terminie nie krótszym niż 7 dni przed przystąpieniem do pracy. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownicy.

 

§ 9. Części urlopu macierzyńskiego, o której mowa w § 4 pkt 1, § 5, § 6 pkt 1 i § 7, pracodawca udziela, odpowiednio, pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko albo pracownikowi - innemu członkowi najbliższej rodziny, na jego pisemny wniosek, składany w terminie nie krótszym niż 14 dni przed rozpoczęciem korzystania z części urlopu. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika - ojca wychowującego dziecko albo pracownika - innego członka najbliższej rodziny.

 

§ 10. Pracownica, która przebywa w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający jej sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 8 tygodni urlopu macierzyńskiego, może przerwać urlop macierzyński na okres pobytu w tym szpitalu albo zakładzie leczniczym, jeżeli:

    1)  część urlopu macierzyńskiego za ten okres wykorzysta pracownik - ojciec wychowujący dziecko albo pracownik - inny członek najbliższej rodziny;

     2)  osobistą opiekę nad dzieckiem w tym okresie będzie sprawował ubezpieczony - ojciec dziecka albo ubezpieczony - inny członek najbliższej rodziny, który w celu sprawowania tej opieki przerwał działalność zarobkową.

 

§ 11. Pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko albo pracownikowi - innemu członkowi najbliższej rodziny przysługuje, w przypadku przerwania przez ubezpieczoną - matkę dziecka pobierania zasiłku macierzyńskiego po wykorzystaniu przez nią tego zasiłku za okres co najmniej 8 tygodni po porodzie, prawo do części urlopu macierzyńskiego odpowiadającej okresowi, w którym ubezpieczona - matka dziecka przebywa w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający jej sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem.

 

§ 12. W przypadku zgonu pracownicy w czasie urlopu macierzyńskiego albo ubezpieczonej - matki dziecka w czasie pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi tego urlopu, pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko albo pracownikowi - innemu członkowi najbliższej rodziny, przysługuje prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej po dniu zgonu pracownicy albo ubezpieczonej - matki dziecka.

 

§ 13. W przypadku porzucenia dziecka przez pracownicę w czasie urlopu macierzyńskiego albo ubezpieczoną - matkę dziecka w czasie pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi tego urlopu, pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko albo pracownikowi - innemu członkowi najbliższej rodziny, przysługuje prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej po dniu porzucenia dziecka, nie wcześniej jednak niż po wykorzystaniu przez:

  1. pracownicę, po porodzie, co najmniej 8 tygodni urlopu macierzyńskiego;
  2. ubezpieczoną - matkę dziecka, zasiłku macierzyńskiego za okres co najmniej 8 tygodni po porodzie.

 

§ 14. Łączny wymiar urlopu macierzyńskiego oraz urlopu macierzyńskiego i okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi tego urlopu w okolicznościach, o których mowa w § 4-7 i § 10-13, nie może przekroczyć wymiaru urlopu macierzyńskiego, o którym mowa w § 1.

 

§ 15. W przypadku:- pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko albo pracownikowi - innemu członkowi najbliższej rodziny przysługuje prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej po dniu zgonu matki dziecka, porzucenia przez nią dziecka albo powstania niezdolności do samodzielnej egzystencji.

  1. zgonu matki dziecka nieobjętej ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa, określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, albo nieposiadającej tytułu do objęcia takim ubezpieczeniem,
  2. porzucenia dziecka przez matkę nieobjętą ubezpieczeniem, o którym mowa w pkt 1, albo nieposiadającą tytułu do objęcia takim ubezpieczeniem,
  3. niemożności sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem przez matkę nieobjętą ubezpieczeniem, o  którym mowa w pkt 1, albo nieposiadającą tytułu do objęcia takim ubezpieczeniem, legitymującą się orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji

 

§ 16. W okolicznościach, o których mowa w § 10 pkt 1 i § 11-13 i 15, części urlopu macierzyńskiego udziela się na pisemny wniosek pracownika - ojca wychowującego dziecko albo pracownika - innego członka najbliższej rodziny. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika - ojca wychowującego dziecko albo pracownika - innego członka najbliższej rodziny.

 

§ 17. W przypadku podjęcia przez matkę dziecka nieposiadającą tytułu do objęcia ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa, określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zatrudnienia w wymiarze nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy, pracownikowi - ojcu wychowującemu dziecko przysługuje, w okresie trwania zatrudnienia matki dziecka, prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej od dnia podjęcia zatrudnienia przez matkę dziecka aż do wyczerpania wymiaru, o którym mowa w § 1. Przepis § 9 stosuje się odpowiednio.

Urlop wychowawczy

 

     Uprawnienie do urlopu wychowawczego zostało uregulowane w art.186  KP

 

§ 1. Pracownik zatrudniony co najmniej 6 miesięcy ma prawo do urlopu wychowawczego w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. Do sześciomiesięcznego okresu zatrudnienia wlicza się poprzednie okresy zatrudnienia.

 

§ 2. Wymiar urlopu wychowawczego wynosi do 36 miesięcy. Urlop jest udzielany na okres nie dłuższy niż do zakończenia roku kalendarzowego, w którym dziecko kończy 6 rok życia.

 

§ 3. Jeżeli z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności dziecko wymaga osobistej opieki pracownika, niezależnie od urlopu, o którym mowa w § 2, może być udzielony urlop wychowawczy w wymiarze do 36 miesięcy, jednak na okres nie dłuższy niż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia.

 

§ 31. Urlopy w wymiarach, o których mowa w § 2 i 3, przysługują łącznie obojgu rodzicom lub opiekunom dziecka.

 

§ 4. Każdemu z rodziców lub opiekunów dziecka przysługuje wyłączne prawo do jednego miesiąca urlopu wychowawczego z wymiaru urlopu określonego w § 2 i 3. Prawa tego nie można przenieść na drugiego z rodziców lub opiekunów dziecka.

 

§ 5. Skorzystanie z urlopu wychowawczego w wymiarze co najmniej jednego miesiąca oznacza wykorzystanie przez rodzica lub opiekuna dziecka urlopu, o którym mowa w § 4.

 

§ 6. Z urlopu wychowawczego mogą jednocześnie korzystać oboje rodzice lub opiekunowie dziecka. W takim przypadku łączny wymiar urlopu wychowawczego nie może przekraczać wymiaru, o którym mowa w § 2 i 3.

 

§ 7. Urlop wychowawczy jest udzielany na pisemny wniosek pracownika składany w terminie nie krótszym niż 21 dni przed rozpoczęciem korzystania z urlopu. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika. Pracownik może wycofać wniosek o udzielenie urlopu wychowawczego nie później niż na 7 dni przed rozpoczęciem tego urlopu, składając pracodawcy pisemne oświadczenie w tej sprawie.

 

§ 71. Jeżeli wniosek, o którym mowa w § 7, został złożony bez zachowania terminu pracodawca udziela urlopu wychowawczego nie później niż z dniem upływu 21 dni od dnia złożenia wniosku.

 

§ 8. Urlop wychowawczy jest udzielany nie więcej niż w 5 częściach. Liczbę części urlopu ustala się w oparciu o liczbę złożonych wniosków o udzielenie urlopu.

 

§ 9. Rodzic dziecka ma prawo do urlopu wychowawczego w wymiarze do 36 miesięcy, jeżeli:

1)  drugi rodzic dziecka nie żyje,

2)  drugiemu rodzicowi dziecka nie przysługuje władza rodzicielska,

3)  drugi rodzic dziecka został pozbawiony władzy rodzicielskiej albo taka władza uległa ograniczeniu lub zawieszeniu.

 Przepisy § 1, § 2 zdanie drugie, § 3, 7 i 8 stosuje się.

 

§ 10. Jeżeli dziecko pozostaje pod opieką jednego opiekuna przysługuje mu urlop wychowawczy w wymiarze do 36 miesięcy

 

 

Wniosek o urlop

 

    Zasady udzielenia urlopów wychowawczych są podobne z wyżej przedstawionymi procedurami udzielania innych urlopów związanych z rodzicielstwem. Urlopy wychowawcze są udzielane na wniosek zainteresowanego pracownika. Wnioski w formie pisemnej o urlop wychowawczy być złożone na 21 dni przed rozpoczęciem korzystania z urlopu wychowawczego.

    Do wniosku należy załączyć dokumenty wymienione w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie delegacji ustawowej sformułowanej w art. 1868a KP. Pracodawca ma obowiązek uwzględnienia złożonego wniosku i udzielenia urlopu. Zmianą jest nowe uprawnienie pracownika, który ubiega się o urlop wychowawczy, do wycofania wniosku nie później niż na 7 dni przed rozpoczęciem tego urlopu. Wniosek ten powinien być złożony na piśmie. Pracownik nie ma obowiązku informowania pracodawcy o powodach zmiany podjętej uprzednio decyzji w sprawie udzielenia urlopu wychowawczego

       Wniosek o udzielenie urlopu wychowawczego powinien zostać złożony z zachowaniem pisemnej formy. We wniosku pracownica lub pracownik ubiegający się o udzielenie urlopu wychowawczego powinni wskazać termin rozpoczęcia i czas trwania urlopu wychowawczego oraz okres dotychczas wykorzystanego urlopu wychowawczego na dziecko, nad którym wnioskodawca zamierza roztoczyć w czasie tego urlopu osobistą opiekę. Termin 21 dni jest terminem minimalnym, w czasie którego pracodawca powinien mieć możliwość zorganizowania zastępstwa pracownicy lub pracownika korzystającego z urlopu wychowawczego. Pracownicy uprawnieni do wykorzystania urlopu wychowawczego mogą zgłosić pracodawcy zamiar wykorzystania urlopu wychowawczego znacznie wcześniej, na przykład w czasie urlopu macierzyńskiego.

Urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego

 

     Uprawnienie do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego zostało uregulowane w art. 183 KP

 

§ 1. Pracownik, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka lub który przyjął dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, ma prawo do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego w wymiarze:- nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 7 roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, nie dłużej niż do ukończenia przez nie 10 roku życia.

1)  20 tygodni - w przypadku przyjęcia jednego dziecka,

2)  31 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia dwojga dzieci,

3)  33 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia trojga dzieci,

4)  35 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia czworga dzieci,

5)  37 tygodni - w przypadku jednoczesnego przyjęcia pięciorga i więcej dzieci

 

§ 2. Do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego przepisy art. 45 § 3, art. 47, art. 50 § 5, art. 57 § 2, art. 163 § 3, art. 165 pkt 4, art. 166 pkt 4, art. 177, art. 180 § 4-17, art. 1801 § 2 i art. 181 stosuje się odpowiednio.

 

§ 3. Jeżeli pracownik, o którym mowa w § 1, przyjął dziecko w wieku do 7 roku życia, a w przypadku dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego, do 10 roku życia, ma prawo do 9 tygodni urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

 

§ 4. Pracownik, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka lub który przyjął dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, ma prawo do urlopu rodzicielskiego, przysługującego po wykorzystaniu urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego albo zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, w wymiarze do:

 

1)  32 tygodni - w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1;

2)  34 tygodni - w przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 2-5;

3)  29 tygodni - w przypadku, o którym mowa w § 3.

 

§ 5. Do urlopu rodzicielskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 1821a § 2-4 i art. 1821c -1821g.

 

§ 6. Urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego jest udzielany na pisemny wniosek pracownika. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 1868a. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika.

 

Opracował:

st.bryg. Paweł Woźniak

mł.bryg. Andrzej Marczak

Delegacja służbowa - D

 

Rozliczenie czasu służby w delegacji

 

Zgodnie z §16 ust. 3-7 Rozporządzenia MSWiA z dnia 29 grudnia 2005 r. w sprawie pełnienia służby przez strażaków Państwowej Straży Pożarnej

 

 

Delegacja jednodniowa w dniu służby

 

W celu rozliczenia obowiązującego strażaka wymiaru czasu służby, w przyjętym okresie rozliczeniowym, czas odbytej przez strażaka podróży służbowej, która trwała nie dłużej niż 1 dzień, ewidencjonuje się w kartach ewidencji czasu służby w następujący sposób:

 

1) jeżeli podróż odbywała się w dniu, który, zgodnie z obowiązującym strażaka harmonogramem czasu służby, był dla niego dniem służby, a:

 

    a) czas dojazdu do miejsca wykonywania zadań służbowych, czas wykonywania zadań służbowych oraz czas powrotu nie przekraczał obowiązującej w tym dniu liczby godzin wymiaru czasu służby -jako czas służby jest ewidencjonowany cały czas podróży służbowej,

 

Przykład a -system codzienny

 

godz. 500 - godz. 700    - dojazd

godz. 700 - godz. 1100   - wykonywanie zadań

godz. 1100- godz. 1230 -powrót

 

Czas podróży służb. od godz. 500 -godz. 1230 = 7,5 godziny

7,5<8

Jako czas służby zaewidencjonowany jest cały czas podróży służbowej = 7,5 godziny

 

Całkowity czas podróży w tym dniu wynosi 7,5 godziny-ewidencjonuje się 7,5 godziny.

 

 

Przykład a -system zmianowy

 

godz. 500 -godz. 900 -dojazd

godz. 900 -godz. 1600 -wykonywanie zadań

godz. 1600-godz. 2000-powrót

 

Czas podróży służb. od godz. 500 -godz. 2000 = 15 godzin

15<16

 Jako czas służby zaewidencjonowany jest cały czas podróży służbowej = 15 godzin

 

Całkowity czas podróży w tym dniu wynosi 15 godzin –ewidencjonuje się 15 godzin.

 

 

 

 

   b) czas  dojazdu do miejsca wykonywania zadań służbowych i czas ich wykonywania nie przekraczał obowiązującej w tym dniu liczby godzin wymiaru czasu służby, a czas powrotu przekraczał godziny wymiaru czasu służby ­jako czas służby jest ewidencjonowany czas równy wymiarowi czasu służby w tym dniu,

 

 

Przykład b -system codzienny

 

godz. 600 -godz. 900 -dojazd

godz. 900 -godz. 1400 -wykonywanie zadań

godz. 1400 -godz. 1730 -powrót

 

Czas dojazdu i wykon. zadań od godz. 600 -godz. 1400 = 8 godz.

Czas powrotu od godz. 1400 - godz. 1730 = 3,5 godz.

8+3,5=11,5

11,5>8

Jako czas służby zaewidencjonowany jest czas równy wymiarowi czasu w tym dniu = 8 godzin.

 

Całkowity czas podróży w tym dniu wynosi 11,5 godziny-ewidencjonuje się 8 godzin.

 

Przykład b -system zmianowy

 

godz. 500 -godz. 1000 -dojazd  ­

godz. 1000-godz. 1800 - wykonywanie zadań

godz. 1800 -godz. 2330 -powrót

 ­

Czas dojazdu i wykon. zadań od godz. 500 - godz. 1800 = 13 godz.

Czas powrotu od godz. 1800 - godz. 2330 = 5,5 godz.

13+5,5=18,5

 18,5>16

 Jako czas służby zaewidencjonowany jest czas równy wymiarowi czasu w tym dniu= 16 godzin

 

Całkowity czas podróży w tym dniu wynosi 18,5 godziny ­ewidencjonuje się 16 godzin.

 

 

c)  czas dojazdu do miejsca wykonywania zadań służbowych i czas ich wykonywania przekraczał obowiązującą w tym dniu liczbę godzin wymiaru czasu służby -jako czas służby jest ewidencjonowany czas od chwili wyjazdu w podróż służbową do chwili zakończenia wykonywania zadań służbowych, bez względu na długość czasu powrotu;

 

Przykład c -system codzienny

 

godz. 600 -godz. 900 -dojazd

godz. 900 -godz. 1600 -wykonywanie zadań

godz. 1600 -godz. 1930 -powrót

 

Czas dojazdu i wykon. zadań od godz. 600 -godz. 1600 = 10 godz.

10>8

Jako czas służby zaewidencjonowany jest czas od chwili wyjazdu do czasu zakończenia wykonywania zadań = 10 godzin

 

Czas powrotu od godz. 1600 -godz. 1930 = 3,5 godz.

 

Całkowity czas podróży w tym dniu wynosi 13,5 godziny-ewidencjonuje się 10 godzin.

 

Przykład c -system zmianowy

 

godz. 300 -godz. 800 -dojazd

godz. 800 -godz. 2000 -wykonywanie zadań

godz. 2000 -godz. 2330 -powrót

 

Czas dojazdu i wykon. zadań od godz. 300 -godz. 2000 = 17 godz.

17>16

Jako czas służby zaewidencjonowany jest czas od chwili wyjazdu do czasu zakończenia wykonywania zadań= 17 godzin

 

Czas powrotu od godz. 2000-godz. 2330 = 3,5 godz.

 

Całkowity czas podróży w tym dniu wynosi 20,5 godziny-ewidencjonuje się 17 godzin.

 

Delegacja jednodniowa w dniu wolnym od służby

 

2) jeżeli podróż odbywała się w dniu, który, zgodnie z obowiązującym strażaka harmonogramem służby, był dla niego dniem wolnym od służby ­przyjmuje się, że w danym dniu strażaka obowiązywał wymiar czasu służby obowiązujący w codziennym rozkładzie czasu służby, i jeżeli w tym dniu wykonywał on zadania służbowe, przepisy pkt 1 stosuje się odpowiednio.

 

W systemie codziennym i zmianowym rozliczana jest tak samo

 

Delegacja kilkudniowa

 

4. W celu rozliczenia obowiązującego strażaka wymiaru czasu służby, w przyjętym okresie rozliczeniowym, czas odbytej przez strażaka podróży służbowej, która trwała dłużej niż dzień, ewidencjonuje się w kartach ewidencji czasu służby w następujący sposób:

 

Delegacja kilkudniowa system zmianowy

 

1)  dla zmianowego rozkładu czasu służby, jeżeli podróż rozpoczęła się w dniu służby, to do czasu służby jest ewidencjonowany czas faktycznego wykonywania zadań służbowych, lecz nie mniej niż w wymiarze obowiązującym w codziennym rozkładzie czasu służby;

 

Delegacja kilkudniowa system codzienny

 

2)  dla codziennego rozkładu czasu służby, jeżeli podróż rozpoczęła się w dniu służby, to do czasu służby jest ewidencjonowany czas faktycznego wykonywania zadań służbowych, lecz nie mniej niż w wymiarze obowiązującym w codziennym rozkładzie czasu służby;

 

3) jeżeli podróż obejmowała dni, które, zgodnie z obowiązującym strażaka harmonogramem służby, były dniami wolnymi od służby ­przyjmuje się, że w tych dniach obowiązywał strażaka wymiar czasu służby obowiązujący w codziennym rozkładzie czasu służby, i, jeżeli w tym dniu wykonywał on zadania służbowe, przepisy pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

 

Kierowanie pojazdem w podróży służbowej

 

5.  W przypadku gdy cel podróży służbowej obejmował wykonywanie zadań służbowych w czasie trwania dojazdu lub powrotu z miejsca stanowiącego cel podróży służbowej, okres tego dojazdu lub powrotu ewidencjonuje się jako czas służby.

 

Rozliczanie czasu służby strażaka skierowanego na naukę.

 

6. W celu rozliczenia, w przyjętym okresie rozliczeniowym, wymiaru czasu służby strażaka skierowanego na naukę do szkoły lub ośrodka szkolenia Państwowej Straży Pożarnej, w kartach ewidencji czasu służby ewidencjonuje się jako czas służby czas w wymiarze odpowiadającym wymiarowi czasu służby określonemu w harmonogramie, o którym mowa w § 12 ust. 1.

 

 

Dysponowanie do działań ratowniczych

 i udziału w ćwiczeniach odwodów operacyjnych

Delegowanie strażaka do pełnienia służby poza granicami państwa

 -grupy ratownicze

 

7. Czas od momentu zadysponowania do momentu powrotu w przypadkach, o których mowa w§ 6 ust. 1 pkt 3 i 6, ewidencjonuje się w kartach ewidencji czasu służby jako czas służby.

 

Opracował:

st.bryg. Paweł Woźniak

mł.bryg. Andrzej Marczak